Zanger en gitarist Bert Hoezen maakt al jaren de podia onveilig.
Hij begon pas vrij laat met gitaarspelen, maar heeft zich als autodidact ondertussen ontwikkelt als een bluesgitarist met gevoel.

Als kleuter pengelde hij al, veelal tot grote ergenis van zijn familie,
op de akoestische gitaar van zijn tante. Maar als tiener was hij veroordeeld tot het orgel en bespeelde hij dit instrument in een kerkkoortje. Toen al kon hij het niet laten om, voorafgaand aan de koorrepetities, de blues te spelen omdat dat zo lekker klonk in een grote lege galmende kerk. Omdat een orgel niet de vloeiende tonen kan voortbrengen zoals een gitaar dat kan, kocht hij op 20 jarige leeftijd een gitaar en leerde hij zichzelf te spelen.

Via oude schoolvrienden werd al snel een band gevormd, met de werktitel 'De Gekke Thijs Band' waarin voornamelijk popmuziek werd gespeeld. In 1992 trad hij toe tot het net opgerichte Mooi Wark. In dat zelfde jaar werd een album opgenomen en werden vele feesttenten platgespeeld.

Toch bleef de blues kriebelen en eind 1999 werd Bert ingelijfd bij De Jack White Blues Band. Met drummer Harry Venema en bassist Nieko Schrik vormde hij vanuit die samenstelling het huidige Blues Avenue.

Zijn grote voorbeelden zijn Peter Green (Fleetwood Mac) en Eric Clapton.

Bert knutselt graag en op het podium staat onder zijn Marshall JCM 800 een zelf gebouwde cabinet met 4x12" Celestions G12M 'Greenback' speakers. Hier jaagt hij onder andere de zoete bluestonen door van zijn zelf gebouwde Telecaster-type gitaar. Ondertussen heeft hij een flinke verzameling gitaren en versterkers, waaronder een zeldzame Fender versterker uit het begin van de jaren '60.